د امام يو لوي او بنيادي شرط عصمت (يعني له ګناه پاکي) دے او عصمت يو داسې طاقت دے چې هغه حقيقت باندي علم او مضبوطې ارادې څخه به وجود (شتون) کښې راځي (پيدا کيږي)
او چونکه امام کښې دا دوه صفتونه موجود دي. نو د دې له کبله امام هرې يوې ګناه او خطا نه ځان ساتي. امام هم د ديني احکامو په بيانوولو کښې او په هغې باندې عمل کولو کښې، او همدي سره سره د اسلامي معاشرې د ګټو (فايدو) او د تباهۍ لارې پيژندلو کښې (په دې واړو څيزونو کښې) له هرې غلطۍ او ناسمۍ پاک او معصوم وي.
