|
Хабарнома |
|
|
|
 |
|
Акси тасодуфӣ |
|
|
|
|
|
Эътиқод ба ҳазрати Маҳдии мавъуд дар |
|
|
Эътиқод ба Имом Маҳдии Мавъуд (а), ки муслиҳи илоҳӣ ва ҷаҳонӣ аст, дар бисёре аз мазҳабҳо ва динҳо вуҷуд дорад. На танҳо шиа, балки аҳли тасаннун ва ҳатто пайравони динҳои дигар ба монанди яҳуд, насоро, зардуштиён ва ҳиндуён ба зуҳури як муслиҳи бузурги илоҳӣ иқрору эътироф до 
|
Ҳукумати хулафои Аббосӣ дар замони |
|
|
Имом дар даврони кӯтоҳи имомати хеш, ки шаш сол аст, бо ҳукумати се халифа: Мӯътаз, Мӯҳтадӣ ва Мӯътамид ҳамзамон буд.
Мӯътази Аббосӣ ба ҷои писарамаки худ Мустаин ба мансаб нишаст. Имом Ҳодӣ(а) дар ҳукумати Мӯътаз ба шаҳодат расид ва гурӯҳе аз алавиён низ дар хилофати ҳамин х
|
Фишурдае аз таърихи зиндагонии |
|
|
Имом Абулҳасан Алии Нақии Ҳодӣ(а) - пешвои даҳуми шиаён, дар нимаи моҳи зиҳиҷҷаи соли 212-и ҳиҷрӣ дар маҳалле ба номи Сарё дар атрофи Мадина ба дунё омадааст. Падарашон пешвои нӯҳум Имом Ҷавод(а) ва модарашон бонуи гиромӣ Самона, зане буд бофазилат ва тақво.
|
Имомати он гиромӣ |
|
|
Имомат монанди нубувват атои илоҳӣ аст, ки Худои мутаол ба бандагони баргузидаю шоистаи худ ато фармудааст ва ба синну сол дахолате надорад. Шояд касоне, ки паёмбарию имомати кӯдаки хурдсолро нашуданӣ ва номумкин пиндоштаанд, ин умури илоҳию осмониро
|
Валодати соминул ҳуҷаҷ (а) |
|
|
Рӯзи ёздаҳуми моҳи зиқаъдаи соли 148-и ҳиҷрии қамарӣ дар Мадина дар хонаи Имом Мӯсо ибни Ҷаъфар(а) фарзанде чашм ба ҷаҳон кушод,[1] ки баъд аз падар таърихсози имон, илм ва имомат шуд. Ӯро Алӣ ном гузоштанд ва дар зиндагӣ ба “Ризо” машҳур гашт.
|
Имом ва ҳукумати Аббосиён |
|
|
Имом Мӯсо ибни Ҷаъфари Козим чаҳор сола буданд, ки ҳукумати ҷобиронаи Умавиён аз байн рафт.
Сиёсати арабзадагии Умавиён, ғоратгарӣ, зӯру ситам, равишҳои зиддиэронии ҳукуматашон мардум ва бахусус эрониёнро, ки хостори таҷдиди ҳукумати додхоҳонаи исломи ростин,
|
Мурури кўтоҳе дар зиндагонии
|
|
|
Номашон Ҷаъфар, кунияашон Абӯабдулло ва лақабашон Содиқ буда, падари гиромиашон Имом Боқир (а) панҷумин имом ва пешвои шиаён мебошад.
Ҳазрати Имом Ҷаъфари Содиқ ҳабдаҳуми рабиулаввали соли ҳаштоду сеи ҳиҷрии қамарӣ
|
Дониши Имом (а) |
|
|
Дониши Имом Боқир(а) низ монанди дигар имомон аз сарчашмаи ваҳйи илоҳӣ буд. Онҳо омӯзгоре надоштанд ва дар мактабе ҳам нахонда буданд. Ҷобир ибни Абдулло назди Имом Боқир(а) меомад ва аз он ҳазрат дониш фаро мегирифт. Ӯ ба он гиромӣ гаштаю баргашта мегуфт:
|
Хусусиятҳои ахлоқӣ |
|
|
Яке аз наздикони Имом Саҷҷод(а) дар ҳузури ҷамъе аз мардум ба он гиромӣ носазо гуфт ва рафт. Имом ба ҳозирон фармуд: суханони ӯро ҳамаи шумо шунидед, акнун мехоҳам ҳамроҳи ман биёед, то посухи маро бишнавед.
|
Валодат |
|
|
Рӯзи сеюми шаъбони соли чаҳоруми ҳиҷрат дуюмин фарзанди баруманди Ҳазрати Алӣ ва Фотима, ки дуруди Худо бар эшон бод, дар хонаи ваҳй ва вилоят чашм ба ҷаҳон кушод.
Вақте хабари валодаташ ба Паёмбари Ислом(с) расид, ба хонаи ҳазрати Алӣ ва Фотима(а) омад ва Асморо
|
Валодат |
|
|
Нахустин набераи Паёмбари Акрам(с) ва аввалин фарзанди Амири мӯъминон Алӣ(а) ва Фотимаи Заҳро(а) дар нимаи моҳи рамазон, дар соли сеюми ҳиҷрӣ чашм ба ҷаҳон кушод
Паёмбари Акрам(с) барои гуфтани муборакбод ба хонаи Алӣ омаданд ва номи ӯро аз ҷониби Худо “Ҳасан” ниҳоданд.
|
Хулосаи зиндагии |
|
|
Ном: Фотима
Куния: Уммулҳасан, Уммулҳусайн, Уммул-мӯҳсин, Уммулаимма ва Уммуабиҳо.[1]
Бархе аз машҳуртарин лақабҳо: Заҳро, Батул, Сиддиқаи Кубро, Муборака, Азроъ, Тоҳира ва Сайидатуннисо
|
Алӣ ибни Абӯтолиб (а) |
|
|
Бори дигар сухан аз инсоне аст баргузида…
Инсоне, ки на бо таъбири шоирона, балки дар воқеъ қалам аз васфи ӯ оҷиз аст...
Ӯ, ки бартар аз васф, бартар аз андеша ва бартар аз калом буд. Ӯ, ки шигифтангез шукуфт, бо меъёри дигаре зист, ба гунаи дигаре монд ва бо ҳолати бартаре ра
|
Ҷаҳони пеш аз Ислом |
|
|
Қабл аз зуҳури Ислом мардуми саросари ҷаҳон аз назари ақоид, афкор, шууни фардӣ ва иҷтимоӣ дар вазъи таассуфовар ва ногуворе умр ба сар мебурданд. Гарчи ҳамаи гӯшаю канори олам дар вазъи комилан яксон қарор надоштанд, вале ба таври куллӣ метавон гуфт: ҳамаи мардуми дунё дар
|
Имомат ва сифоте, ки бояд имом дошта бошад |
| Пас аз реҳлати Паёмбари гиромии Ислом (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ) муҳимтарин баҳсе, ки дар ҷомеаи навпои исломӣ матраҳ шуд мавзўи хилофат ва ҷонишинии Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ) буд.
|
Имом Маҳдӣ дар Қуръон |
| Қуръони Карим чашмаи зулоли нобтарин маорифи илоҳӣ ва мондагортарин ҳикматҳо ва донишҳои мавриди ниёзи башар аст. Китобе аст саросар ростӣ ва дурустӣ, ки хабарҳои оянда ва гузаштаи ҷаҳонро баён кардааст ва баёни ҳеҷ ҳақиқатеро боқӣ нагузоштааст.
|
Вазифаҳои мунтазирон дар замони ғайбат |
| Вақте абрҳои тира чеҳраи хуршедро пўшонда ва дўcту душман аз даст бўсии офтоб маҳрум гардида ва сабзаву гул аз дурии меҳри оламтоб пажмурда аст чора чист? Замоне, ки усораи офариниш
|
Дурнамое аз замони зуҳури Имоми Замон алайҳис салом |
|
Дар бахшҳои гузашта дар бораи ғайбати Имоми дувоздаҳум ҳазрати Маҳдӣ (саломуллоҳи алайҳ) ва фалсафаи он, сухан гуфтем. Он охирин ҳуҷҷати Парвардигор ғоиб шуд, то баъд аз фароҳам шудани замина зоҳир шавад ва ҷаҳонро аз сояи ҳидояти мустақими худ баҳраманд созад.
|
Дурнамое аз замони зуҳури Имоми Замон алайҳис салом |
| Дар бахшҳои гузашта дар бораи ғайбати Имоми дувоздаҳум ҳазрати Маҳдӣ (саломуллоҳи алайҳ) ва фалсафаи он, сухан гуфтем. Он охирин ҳуҷҷати Парвардигор ғоиб шуд, то баъд аз фароҳам шудани замина зоҳир шавад ва ҷаҳонро аз сояи ҳидояти мустақими худ баҳраманд созад.
|
Сифоти ёрони Имоми Замон алайҳис салом |
| Яке дигар аз заминаҳо ва шароити лозим барои таҳаққуқи зуҳур, вуҷуди ёрони шоиста ва лоиқ барои пуштибонӣ аз қиём ва анҷоми корҳои ҳукумати ҷаҳонӣ аст. Бадеҳӣ аст вақте инқилоби ҷаҳонӣ ба василаи раҳбари осмонӣ рух медиҳад,
|
Шинохти осебҳо дар мавзўъи Маҳдавият |
| Барои ҳар фарҳанг ва маҷмўаи маърифатӣ, мумкин аст офатҳое рўй диҳад, ки монеи рушд ва боландагии он фарҳанг бошад. Фарҳанги динӣ низ гоҳе ба офатҳое гирифтор мешавад, ки ҳаракати рў ба камоли онро кунд мекунад ва баҳси
|
Ҳазрати Маҳдӣ имоми замон дар ҳоли ҳозир |
|
|
Паёмбари Акрам саллаллоҳу алайҳи ва олиҳ фармудаанд: Ҳар ки бимирад дар ҳоле, ки имом надошта бошад ва байъат бар гардан надошта бошад ба монанди мардуми замони ҷоҳилият мурда аст. .
|
Ҳукумати Имоми Замон алайҳис салом |
|
|
Ҳукумати Имом Маҳдӣсаломуллоҳи алайҳБахши аввал: Ҳадафҳои ҳукуматРушди маънавӣ[1]Адолатгустарӣ[2][3][4]Бахши дуввум: Барномаҳои ҳукуматА-Барномаи фарҳангӣ1-Зинда кардани китоб ва суннат:[5][6]2-Густариши маърифат ва ахлоқ
|
Имоми Замон дар ривоёт |
|
|
Имом Маҳдӣ Ривоёт[1][2][3] омадааст: “... Сипас ба хотири раҳмат бар ҷаҳониён силсилаи авсиёро ба вуҷуди фарзанди Имом Ҳасани Аскарӣ (саломуллоҳи алайҳ) комил ва пурра хоҳам кард, касе,
|
|
|
Узвият дар сойт |
|
|
|
|
|
Тамос бо мо |
|
|
|
|
|
Шумори боздидкунандагон |
|
53323
|
|
|
|
